Το αντιμανιφέστο της πλατείας απο την Ζάκυνθο

Ζούμε σε μια εποχή που το χρήμα κάνει κουμάντο, το έχω καταλάβει ότι όλοι σχεδόν σκέφτονται πως να επιβιώσουν με τον ένα η με τον άλλο τρόπο, αλλά στην τελική ποιος κερδίζει και ποιός χάνει.
Αλήθεια ο λαός τι θέλει άραγε απο την ζωή του;

Ας μην το βαριο φιλοσοφήσουμε όλοι ξέρουμε ότι ο καθένας σκέφτεται για τον συμφέρον του έτσι το έχουν παιδαγωγήσει δυστυχώς οι καλοί δάσκαλοι του γενούς, εξαιρέσεις υπάρχουν και ευτυχώς είχα την τύχη να είχα δάσκαλο τον κύρ Νίκο που μου έμαθε πολλά, με τον σκληρό τρόπο βέβαια αλλά αυτό έχει σημασία.

Ότι έμαθα να είμαι αυτός που ειμαι να σέβομαι κάποιον που διαφωνεί μαζί μου, να υπερασπίζομαι στο να ακουστούν αντίθετες ιδεολογίες(αρκεί να μην ειναι ναζιστικές και φασιστικές), να γράφω ΚΑΘΑΡΑ  χωρίς να υποκρίνομαι και να τρολάρω όπως κάνουν διάφορα κομπλεξικά κομματόσκυλα.

Ουδέποτε διορίστηκα σε δημόσιο αν και είχα πολύ γερό βύσμα, ουδέποτε εκβίασα κάποιον για να ψηφίσει κάποιον γνωστό μου και ουδέποτε δεν επηρεάσα κάποιον, πιστεύω στην πολιτική με ήθος και με αξιοπρέπεια και όχι την πολιτική της πουστιάς και του βολέματος.

Οι εκλογές ειναι ορόσημο για την πατρίδα μας, όποιος το καταλάβει αυτό ίσως να πάρει επάνω του την ευθύνη του για την επιλογή που θα κάνει.

Οι επιλογές ειναι πολλές όμως οι ρεαλιστικές λύσεις που θα σώσουν την Ελλάδα ειναι ελάχιστες και φαίνονται μόνο με την καλή ενημέρωση που πρέπει να έχει ο πολίτης, ακούω προγράμματα εξαγγελίες και διάφορες αναλύσεις για τα ζητήματα της Ε.Ε.

Όμως δεν ξέρουν αν ειναι ο καιρός να ακούμε αναλύσεις, το θέμα ειναι ότι έχουμε περάσει τα μνημόνια και το ζήτημα τι γίνεται με αυτό το πράγμα και πως το διαχειρίζομαστε το θέμα αυτό.

Διότι εντάξει η επόμενη μέρα δεν θα ενδιαφέρει απο την σημερινή, το αύριο φαίνεται δύσκολο και ζόρικο διότι οι πολιτικές της μεταπολίτευσης μας έφεραν τα μνημόνια το ΔΝΤ και την παγκόσμια ξεφτίλα.
Τι κάνουμε όμως απο εδω και πέρα;

Στήνουμε κρεμάλες και αγχόνες στην πλατεία συντάγματος και πάμε σε ένα εμφύλιο όπως ζητάει μια ακραία τάση πολιτική στην Ελλάδα η αγωνιζόμαστε ΟΛΟΙ μαζί χωρίς να υπάρξει φτώχεια και μιζέρια τουλάχιστον να σώσουμε το μέλλον μας.

Ακούω πολλούς φίλους-συντροφους-σύντρολους ότι στις έξι μαίου θα ανατραπεί ο Καπιταλισμός(!) και άλλες τέτοιες ουτοπικές μαλακίες, ο καπιταλισμός δεν ανατρέπεται με κυβέρνηση αριστεράς η με κυβέρνηση ακροδεξιάς λογικής(όπως υποστηρίζει ο κύριος Καμμένος) 

Ας μην έχουμε αυταπάτες οι πολίτες πρέπει να αποκτήσουν διαφορετική συνείδηση δεν θα μας σώσει η κυβέρνηση η πολιτική αλλά εμείς μπορούμε να σώσουμε τον εαυτό μας, η πολιτική ειναι η αντανάκλαση της εικόνας μας και για αυτό πρέπει στις επόμενες εκλογές να εκλέξουμε τα πρόσωπα που αγωνίζονται για τον συνάνθρωπο μας

Πρόσωπα υπάρχουν ικανά, νέα και παλιά ο καθένας πρέπει να κάνει τις επιλογές του με βάση την ικανότητα την προσφορά και την εργατικότητα στην κοινωνία και όχι με βάση το κομματικό συμφέρον.
Έτσι και αλλιώς τα κόμματα τα κάνουν οι πολίτες και όχι τα κόμματα τους πολίτες

Δεν ξέρω αν ειμαι ρομαντικός η ενα φαντασμένο τρολ πάντα πιστεύω στον άνθρωπο και όχι στην κακία του που δυστυχώς περισσέυει στο νησί εύχομαι ένα πράγμα καλή αναστάση στον λαό του νησιού


ΥΓ
Η φώτο του Βελουχιώτη-Τσίπρα την βρήκα στο indymedia αφιερωμένη στο επαναστάτη της πόρδης Αλέξη Τσίπρα που μιλάει για συνεργασία με τον Καμμένο!!!
Μου επιβεβαίωνει την άποψη ότι ένα κομμάτι της αριστεράς ειναι μόνο για την πάρτυ της... 

Τα πράγματα με το όνομα τους!!!

Στο βίντεο ο κωμικός George Carlin κορυφαίος ηθοποιός ισοπεδώνει την υποκρισία που υπάρχει στην ΑΜΕΡΙΚΗ, θα μπορούσε να ήταν και για την Ελλάδα που δυστυχώς το τελευταίο διάστημα έχει φασιστοποιηθεί, σε ένα τέτοιο σημείο που ακόμα και τα twitter του Άδωνη Γεωργίαδη φαίνονται χαβελεδιάρικα... Κέντρα μεταναστών σε διάφορα σημεία της Ελλάδος, βία της αστυνομίας, γιαούρτια και αυγά σε κάθε πολιτικό, μηδενισμός του στύλ για όλα φταίνε οι πράσινοι, οι μπλέ, οι κόκκινοι, οι ξενοδόχοι βρίζουν τους ναυτεργάτες, το ΠΑΜΕ βρίζει το ΣΥ.ΡΙΖΑ κλπ...μια τρέλη παρανοική κατάσταση που δεν έχει τέλος!!!
Τι να πώ εύχομαι ο Θεός(για όσους πιστεύουν) και η μητέρα Ρωσία να βοηθήσει τους Έλληνες που αρχίζουν και τα παίζουν άσχημα!!!

ΥΓ
Η πιο αποτυχημένη τρολιά της δεκαετίας ειναι οι δημοσκοπήσεις με βάση την εκλογική προτίμηση του κόσμου,  όποιον θέλουν ανεβάζουν και όποιο θέλουν κατεβάζουν πραγματικά μην ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΤΕ τίποτα απο όσα ακούτε!!!
ΥΓ1
Είστε σίγουροι ότι θα γίνουν εκλογές στις 6 Μαίου;
Γιατί βλέπω να συμπίπτουν με τον τελικό της Euroleague

ΥΓ2
Ο Καμμένος τελικά έχει καταλάβει ότι συσπειρώνει το ΠΑΣΟΚ και τους νταβατζήδες που τόσο έκραζε με την λαικίστικη πολιτική που ακολουθεί;
Μπροστά του ο Καρατζαφέρης ειναι γατάκι!!!

Zάκυνθος το νησί των ποιητών ΚΑΙ των επαναστατών

Θα μιλήσω για το νησί μου την Ζάκυνθο, που δυστυχώς κάποιοι προσπάθησαν να την υποβιβάσουν, να την ξεφτυλίσουν και να την διαπομπεύσουν.

Έχουμε ξεφύγει το τελευταίο διάστημα σε πολλά επίπεδα και καλό ειναι να βγάλουμε λίγο και το σκασμό, όχι για να μην τονίζουμε τα λάθη του τόπου, αρκεί να βάζουμε μια τάξη σε αυτό το τόπο.

Βγάζουμε τα μάτια μας σε ένα σημείο που σε τρομάζει.

Η ανθρωποφαγία ειναι το σύγχρονο μέσο που επικρατεί αυτή την στιγμή στην πολιτική σκηνή του νησιού, ένας ανελέητος εξουσιαστικός κανιβαλισμός που έχει σαν γνώμονα φυσικά την εξουσία που ειναι το γνωστό αφροδίσιακο...

Όμως αν κοιτάξουμε προσεκτικά  την ιστορία του νησιού θα δούμε ότι κάθε άλλο παρά εξουσιομανής και λαμόγιο ήταν(όπως μας τον παρουσιάζουν οι φορείς της παρακμής) οι κάτοικοι του νησιού αυτού, ναι μεν υπήρχαν οι Κόντιδες και οι ευγενείς, αλλά ο κόσμος που ήταν αποκλεισμένος απο τους λίγους, αποτελούσε το Πόπολο που έδινε τους δικού του αγώνες για την αλλαγή της κοινωνίας.


Ταξικά ο διαχωρισμός στην Ζάκυνθό το 1628 σύμφωνα με τον Διονύσιο Ρώμα (που βρήκα στο
http://skouliki-skoulikia.blogspot.com/2010/10/z-1628.html)


Οι ευγενείς, οι Nobili, είχαν αποκλειστικά εισοδήματα από ακίνητη περιουσία και ποτέ, ούτε οι ίδιοι ούτε οι πρόγονοί τους, δεν είχαν ασκήσει «βάναυση τέχνη», δηλαδή χειρωνακτικό επάγγελμα. Οι τίτλοι τους κατοχυρώνονταν με την εγγραφή του ονόματος της οικογενείας στην Χρυσή Βίβλο, το Libro D´ Oro.

Οι αστοί ή Civili αποτελούσαν την μεσαία τάξη. Ήταν μεγαλέμποροι, χρυσοχόοι, συμβολαιογράφοι. Υιοθετούσαν τις συνήθειες της ζωής των ευγενών και διακαή πόθο τους αποτελούσε η εγγραφή τους στο Libro D´ Oro.

Στην πιο δεινή θέση βρίσκονταν οι λαϊκοί ή ποπολάροι. Χωρίς πολιτικά δικαιώματα ήταν αυτοί που στρατολογούνταν για να υπερασπίσουν το νησί από τις εχθρικές επιδρομές. Οι γεωργοί αποκαλούνται όχλος και σκυλολόγιον. Οι αφέντες τους έχουν πάνω τους δικαιώματα ζωής και θανάτου. Κάτω από αυτές τις συνθήκες οργανώνεται και πραγματοποιείται η πρώτη κοινωνική επανάσταση στο νεότερο ελληνικό χώρο και χρόνο (1628 – 1632). Η επανάσταση εκείνη που ονομάστηκε «το ρεμπελιό των ποπολάρων», μας έγινε γνωστή κυρίως από το χρονικό που κατέγραψε ο άρχοντας Άγγελος Σουμάκης, ο οποίος φανερά παίρνει το μέρος των αρχόντων. Ωστόσο το κείμενο αυτό είναι ένα σπάνιο και σημαντικό ντοκουμέντο. Είναι γραμμένο στην ιδιότυπη και γλαφυρή ζακυνθινή διάλεκτο της εποχής και μας προσφέρει πλήθος πληροφοριών για τους πρωταγωνιστές του κινήματος, της εξέλιξής του, τον τρόπο σκέψης της εποχής καθώς και άλλα ιστορικά και οικονομικοκοινωνικά στοιχεία της Ζακύνθου της εποχής εκείνης.

 Αφορμή για το «ρεμπελιό των ποπολάρων» στάθηκε η πληροφορία ότι Σαρακηνοί Πειρατές ετοιμάζονταν να επιτεθούν στο νησί. Οι άρχοντες αποφασίζουν να καταγράψουν τον πληθυσμό για να μπορέσουν, όπως ισχυρίζονται, να οργανώσουν την προστασία του νησιού. Οι ποπολάροι θεωρούν ότι η καταγραφή είναι τέχνασμα για περισσότερο έλεγχο του πληθυσμού, επιβολή νέων φόρων και στρατολόγησης. Έτσι ξεσπούν επεισόδια.

Τελικά η επανάσταση πνίγηκε στο αίμα από τον καινούργιο προβλεπτή που έστειλε η Βενετία. Θα περάσουν πολλά χρόνια ακόμα μέχρι οι Γάλλοι να φτάσουν στο νησί και οι ζακυνθινοί να τους υποδεχτούν ως απελευθερωτές. Τότε καίγεται στον Πλατύφορο το Libro D´ Oro και φυτεύεται το δέντρο της ελευθερίας. Μετά το σύντομο πέρασμα των Γάλλων Δημοκρατικών από το νησί (1797 – 1798) θα ακολουθήσει η Ρωσοτουρκική κυριαρχία (1798 – 1800), η «αυτόνομη» Εφτανησιακή Πολιτεία υπό τον αυτοκράτορα της Ρωσίας (1800 – 1807), η αυτοκρατορική πια Γαλλική κυριαρχία (1807 – 1809) και τέλος η Αγγλοκρατία (1809 – 1864) μέχρι την 21η Μαΐου του 1864, όταν τα Επτάνησα δωρίθηκαν στο νέο Βασιλιά των Ελλήνων Γεώργιο Α΄ και ενσωματώθηκαν με τον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο.

Εκτός απο τον ταξικό χαρακτήρα του ρεμπελιού που έγινε στο νησί, ένα ακόμα σημαντικό δεδομένο ότι η Ζάκυνθος έπαιξε μεγάλο ρόλο στο απελευθερωτικό αγώνα του 1821 αφού ο Γέρος του Μοριά
έζησε ένα μέρος της ζωής του στο νησί, εκπαιδεύτηκε και μύηθηκε στην Φιλική Εταιρεία.
 
Επίσης η Ζάκυνθος έπαιξε μεγάλο ρόλο στο κίνημα των Ριζοσπαστών

Μεγάλη μορφή ήταν ο Κωνσταντίνος Λομβάρδος

Ο Κωνσταντίνος Λομβάρδος (1820-1888), ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός από την Ζάκυνθο, βουλευτής Ζακύνθου στο Ηνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων, πληρεξούσιος και υπουργός.

Ανέπτυξε πολιτική δράση στα αγγλοκρατούμενα Επτάνησα με το Κόμμα των Ριζοσπαστών και αργότερα ιδρύοντας το Κόμμα των Ενωτικών Ριζοσπαστών, καί πρωτοστάτησε για την ένωση των Ιόνιων νήσων με την Ελλάδα που πραγματοποιήθηκε τελικά το 1864.

Η Ζάκυνθος εκτός απο πέρασμα και σημαντικό εμπορικό λιμάνι της μεσογείου, ήταν και μέρος πολιτιστικών δράσεων.
Ποιητές, ζωγράφοι, γλύπτες, θεατρικοί συγγραφείς δημιούργησαν ένα κέντρο πολιτισμού στην δυτική Ελλάδα που έχει αποτυπωθεί στην ιστορία του νησιού.

Οι σπουδαιότεροι συγγραφείς και ποιητές που διακρίθηκαν στο νησί της Ζακύνθου είναι με χρονολογική σειρά οι παρακάτω: ο Τζάννες Κορωναίος, ο Νικόλαος Λουκάνης, ο Δημήτριος Ζήνος, ο Ιωάννης Μπάρτζελης, Ευγένιος Βούλγαρης, Ιωάννης Λίτινος, Ιωάννης Καντούνης, Αντώνιος Μαρτελάος, Νικόλαος Κουτούζης, Νικόλαος Λογοθέτης-Γούλιαρης, Δημήτριος Γουζέλης, Νικόλαος Ούγος Φώσκολος, Ανδρέας Κάλβος, Αντώνιος Μάτεσης, Διονύσιος Σολωμός, Γεώργιος Τερτσέτης, Ελισάβετ Μουτζάν Μαρτινέγκου, Διονύσιος Θεριανός, Σπυρίδων Δεβιάζης, Γιάννης Τσακασιάνος, Λεωνίδας Ζώης, Γρηγόριος Ξενόπουλος και πολλοί άλλοι.

Σε ένα τόπο με τόση σημαντική ιστορία, ειναι μεγάλο λάθος να τον σπιλώνουμε, να τον ρίχνουμε στο καιάδα στο σύνολο της, ότι ειναι ένας διεφθαρμένος λαός που ειναι του  δούναι και λαβείν, σαφώς η διαφθορά υπάρχει αλλά αντί να την κυνηγάμε εν την γενέση της με παιδεία και μόρφωση προς τις παραδόσεις του τόπου, εμείς το μόνο που κάνουμε ειναι μια εκ του ασφαλους ισοπεδωτική κριτική...
Όμως να γνωρίζουν όλοι αυτοί...ότι σύντομα θα τελειώσει και στην πράξη  το ρητό του Διονύσιου Σολωμού

Δυστυχισμένε μου λαέ καλέ και αγαπημένε.
Πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε.